این گزاره که کشورهای پیرامونی در بازی قدرت‌های بزرگ بلعیده می‌شوند، اگرچه ناخوشایند است اما در جهانی که چه آن را پست مدرن بنامیم یا مدرنیته متأخر یا هر اسم دیگری، با همه سازوکارهای حقوقی پیچیده و قانونمندش، هنوز خودنمایی می‌کند. گویی اژدهای لویاتان هابزی هر از چندگاهی پرده از واقعیت زیبا اما پوچ صلح بین المللِ لیبرالی- کانتیِ عصر ما برمی‌دارد تا اراده معطوف به قدرت سیاست و نظم بین‌الملل را به رخ بکشد.
