۱- قریب دو سال قبل در یادداشتی با عنوان «جان ایران و جان پزشکیان» نوشتم: «…حفظ ایران، افسونی دارد که اگر رو بنماید بر انسانی صادق، چنان مجنونی می سازد از او، که نه تنها تا آخر پای معشوقش، وفادار می ایستد، بلکه اگر لازم باشد جانش را هم برای حفظش می گذارد. پس آقای پزشکیان. این جان شما و این جان ایران…!»
